Hallo,

Ik ben Frauwke, ik ben 14 jaar en ik werk nu een paar weken hier bij mijnheer en mevrouw op de grote borg.
Voor ik hier kwam te werken heb ik een tijdje bij een mevrouw bij ons in het dorp gewerkt, maar dat was lang niet zo goed als hier, wat ik ook deed, mevrouw was nooit tevreden.
Een buurjongen van ons, Pieter, werkte hier al als staljongen en vertelde dat er een baan vrij was. En die heb ik gekregen.
Het is hier helemaal niet slecht, mijnheer en mevrouw zijn heel aardig, Nel en Kokkie ook. Het is hier ook wel hard werken, maar mevrouw klaagt eigenlijk nooit dat het niet goed gedaan is. Ook krijg ik hier een paar stuivers meer en daar is mem heel blij mee.
Mevrouw helpt me ook beter te leren lezen en schrijven en ook leert ze me van alles over een huishouden. Ze heeft me ook beloofd dat als het weer wastijd is, dat ze me alles verteld over het wassen en bleken.

Als ik 's morgens opsta moet ik eerst alle vuren oppoken, voor het ontbijt.
Daarna moet ik schoonmaken en soms mag ik kokkie of Nel helpen. Ook moet ik de meubels in de was zetten en poetsen. Ik vind dat leuk werk, het ruikt zo lekker en alles gaat zo mooi glimmen.
Omdat het te ver lopen is naar huis, wel 2,5 uur, slaap ik hier beneden in de meidenkamer, samen met Nel. Maandagmiddag mag ik dan naar huis en dan kom ik woensdag vroeg weer terug. Ik ben daar wel blij om, want ik vind het best eng om 's avonds in het donker door het land te lopen. Gelukkig loopt Pieter met me mee en hoef ik niet alleen.

Het eten is hier ook niet slecht, meestal eten we gewoon hetzelfde als de familie, bijna alle dagen zelfs een klein stukje vlees. Mevrouw vind het onzin als er voor het personeel apart gekookt moet worden.

Ik moet nu de vloer van de kamer van mijnheer schoonmaken, dat is mijn favoriete kamer. Er staat daar een kast met allemaal hele mooie stenen die mijnheer uit het buitenland heeft meegnomen. Vaak sta ik daar even naar te kijken.
Mijnheer heeft me ook platen laten zien met tekeningen van allerlei vreemde dieren uit verre landen. Eén zo'n dier is zelfs groter dan een koets ! Helemaal grijs en met een rare hele lange neus, tot op de grond ! Ik geloofde eerst niet dat zo'n dier echt bestaat, maar mijnheer zegt dat hij ze echt heeft gezien, net als een dier met hele lange poten en een nog langere nek, die is geel met donkere vlekken zegt mijnheer.

"Frauwke !"
"Oh jee, Ja Mevrouw?"
"Tegen wie sta jij te praten ??"
"Tegen al die mensen"
"Welke mensen?"
"De mensen die graag willen weten hoe het is om als jongste meid op zo'n mooi huis als dit te werken."
Mevrouw kijkt verbaast om zich heen: "Ik zie helemaal geen mensen, waar heb je het over?"
"Nee, wij zien die mensen niet, maar zij zien ons wel. In de toekomst.
Dan willen de mensen alles weten over dit soort huizen en de mensen die erin wonen en werken. Dat kunnen ze dan zien in een soort glazen bol waar je in kan lezen en schrijven. Dan kunnen ze zelfs zien wat er in de wereld gebeurt, op hetzelfde moment dat het gebeurt."
"Meiske meiske, je hebt een rijke fantasie ! Ga maar weer gauw aan je werk."

En na een aai over Frauwkes bol loopt mevrouw lachend en hoofdschuddend weer weg....